{"id":44321,"date":"2025-07-25T10:31:22","date_gmt":"2025-07-25T08:31:22","guid":{"rendered":"https:\/\/www.paysdesecrins.com\/de-mont-pelvoux-ontdekken\/"},"modified":"2025-08-01T10:35:45","modified_gmt":"2025-08-01T08:35:45","slug":"de-mont-pelvoux-ontdekken","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.paysdesecrins.com\/nl\/mijn-verlangen-om\/berg\/de-mont-pelvoux-ontdekken\/","title":{"rendered":"De Mont Pelvoux ontdekken"},"content":{"rendered":"
\n\t
\n\t
\n\t \t \"\"\n\t \t <\/div>\n\t
\n\t
\n\t

\n\t De Mont Pelvoux ontdekken\t \t <\/h1>\n\t <\/div>\n\t <\/div>\n\t <\/div>\n\t \n
Accueil<\/a><\/span> Mijn verlangen om<\/a><\/span> Mijn verlangen naar de bergen<\/a><\/span> De Mont Pelvoux ontdekken<\/span><\/span><\/div>\n <\/div>\n \n

Micro-avontuur<\/em>Het verhaal van een episch verhaal tussen vrienden<\/h2><\/div>\n\n

We zijn vier maanden in Vallouise<\/strong> , dus het was ondenkbaar om te vertrekken zonder de meest mythische toppen van de vallei te hebben meegemaakt, op ski’s of te voet. Het \u00c9crins-massief<\/strong> zit vol met prachtige races, gewilde toppen en prachtige scherpe bergkammen. Na Roche Faurio<\/strong>, de D\u00f4me des \u00c9crins<\/strong> en de oversteek van de D\u00f4mes de Mon\u00eatier<\/strong> voor vandaag, gaan we op weg om de Mont Pelvux<\/strong> aan te vallen, met als hoogtepunt 3943 m boven de zeespiegel. <\/p>\n\n

Wat is er mooier dan deze top te delen met twee vrienden, Fred en Julie, die speciaal zijn gekomen om de omgeving te ontdekken. Na een dag van opwarming \u2013 het oversteken van de D\u00f4mes de Mon\u00eatier voor een dag, van de Pr\u00e9 de Madame Carle tot de Eychauda-vallei<\/strong> \u2013 namen we de weg naar Ailefroide<\/strong>. <\/p>\n\n

\n
\n

Ga naar de berghut Pelvoux <\/h3><\/div>\n\n\n\n

Voor deze eerste dag moeten we de berghut Pelvoux<\/strong> bereiken, gelegen op een rotsachtig voorgebergte op een hoogte van 2704 m. Vanaf hier hebben we een adembenemend uitzicht op de S\u00e9l\u00e9-vallei<\/strong> en de Agulier-bergkam<\/strong>. Toen we bij de berghut aankwamen, zagen we in de verte zijn buurman, de S\u00e9l\u00e9-berghut, die toegang gaf tot andere mythische toppen in de omgeving, zoals de Pointe du S\u00e9l\u00e9<\/strong> of de Ailefroide Orientale<\/strong>. <\/p>\n\n\n\n

Na het hoogteverschil van 1200 m en de 8 km die moeten worden afgelegd om de berghut te bereiken, zijn we “verheugd” om de avond door te brengen op 7 graden, met alle mogelijke diktes die we hebben weten te dragen. Ja, het is nog niet bewaakt, we zullen moeten wachten tot begin juni om te genieten van het warme welkom van de bewakers. Een beetje sneeuw in de keuken voor noedels en thee, dat is iets om ons op te warmen. Gelukkig houden goede grappen je warm. 20.00 uur, verplichting om naar bed te gaan, de wake-up call van morgenochtend gepland om 2.45 uur, ik moet zeggen vanavond, zal niet gemakkelijk zijn. <\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

\n
\"\"
<\/div><\/div>

<\/p><\/div><\/div>\n<\/div><\/div>\n<\/div>\n\n

Vertrek 03:30 uur… <\/h3><\/div>\n\n

… Stijgijzers aan onze voeten, koplampen aan, iedereen vastgebonden aan zijn partner, we zijn op weg naar de top. De sterren en de maan verlichten de hemel en de reli\u00ebfs zijn, zelfs ’s nachts, te onderscheiden. We gaan in een goed tempo, zelfs met deze sneeuw die half mei nog steeds erg aanwezig is: dankzij de invries van de nacht voor het meewerken! Zodra we voet aan wal hebben gezet op de Bosse de Sialouze<\/strong>, gaan we de gelijknamige gletsjer op naar de ingang van het beroemde Coolidge-couloir. Op dit moment vind ik dat het beklimmen van dit couloir een geweldige manier is om de top te bereiken. In de zomer, wanneer het te veel ijs is en voor meer veiligheid, nemen de meeste touwteams de Red Rocks-route. <\/p>\n\n

Hoe dan ook, hoewel de klim naar het couloir speciale aandacht en een goede stijgijzers vereist, kon ik niet anders dan de zonsopgang bewonderen die zich in mijn rug ontvouwde. Die ochtend onthulden de roze en oranje tinten de grootsheid en verticaliteit van deze rotswanden, nog grotendeels bedekt met sneeuw, terwijl ze door contrast de lichtheid en finesse van de mist en wolken accentueerden. <\/p>\n\n

\"\"<\/a><\/div>
\"\"<\/a><\/div>
\"\"<\/a><\/div>
\"\"<\/a><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>\n\n
\n
\n

Mont Pelvoux in de vroege ochtend<\/h3><\/div>\n\n\n\n

Het maken van de baan in de gang is een plezier, ik voel geen vermoeidheid. Aan het einde ervan verschijnt een nieuw panorama vanaf Pointe Puiseux. Nog een paar meter naar de rotsachtige top en dat is het, we zijn er! Boven de wolken genieten we van de zon van deze vroege ochtend en het uitzicht op de Glacier des Violettes<\/strong>, de Glacier Noir<\/strong>, de Pic Cooldige, de Barre des \u00c9crins<\/strong> en alle bergtoppen in de omgeving. Met z’n vieren zitten we bovenaan bij elkaar, we genieten van het moment, zwevend in de tijd. <\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

\n
\"\"
<\/div><\/div>

<\/p><\/div><\/div>\n<\/div><\/div>\n<\/div>\n\n

Tijd voor de afdaling…<\/h3><\/div>\n\n

… via dezelfde route als de beklimming om veiligheidsredenen: door de Glacier des Violettes gaan was riskant, omdat de zekeringen die erop lagen om de abseilen uit te voeren, in deze tijd van het jaar mogelijk bedekt zouden kunnen zijn met sneeuw.<\/p>\n\n

Hoe lang is deze afdaling in vergelijking met de klim in de nacht… 2u30 later zijn we terug aan de refuge, waar we een korte lunchpauze nemen. Het enige wat we hoeven te doen is de parkeerplaats in Ailefroide te bereiken. Gedurende deze twee dagen ontmoetten we alleen gemzen, blij om de mildheid van de lente te vinden, en hun kameraden, de marmotten, bewakers van de berg. <\/p>\n\n

Ik denk dat ik daarom graag in de bergen ben, voor de eenzaamheid en het overtreffen van mezelf! Het is in ieder geval erg moe, maar blij met deze twee mooie dagen samen, dat we het weekend afsluiten. <\/p>\n\n

\"\"<\/a><\/div>
\"\"<\/a><\/div>
\"\"<\/a><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>\n\n

Margaux Claude, stagiaire bij GEOTREK<\/em><\/p>\n\n

Vond je deze pagina leuk?<\/span>Deel het!<\/span>