IJsklimmen: ijsklimmen in het Pays des Écrins
Micro-avontuur IJsklimmen: stap voor stap vooruitgang boeken op het ijs
We hadden het er al een tijdje over met Camille en Étienne: we wilden graag een cursus ijsklimmen volgen. Deze keer is het zover: we wagen de sprong en komen midden januari aan in het Pays des Écrins. We storten ons in het avontuur van het ijsklimmen!
Camille belooft ons een aaneenschakeling van huiveringwekkende avonturen!
Camille heeft de koe bij de horens gevat en is op zoek gegaan naar informatie. Ze zit lekker in een fauteuil voor de open haard, met een plaid over haar schoot, maar krijgt plotseling rillingen bij wat ze op internet ontdekt. Voor haar ogen ligt het verleidelijke programma van een vierdaags evenement met de naam„Ice Climbing Écrins – Have a ice day”, dat elk jaar plaatsvindt in L’Argentière-La Bessée in de Hautes-Alpes. Zonder aarzelen neemt ze contact met ons op en heeft ze geen moeite om ons te overtuigen om mee te gaan op haar ijzige avonturen. Even de donsjassen, wanten en warme schoenen tevoorschijn halen, en we zijn klaar om de mooiste ijswatervallen te bedwingen! Nou ja, bijna dan, want we zullen ontdekken dat er een flinke dosis techniek voor nodig is.

IJsklimmen: een kwestie van stijgijzers, ijsbijlen en plezier
We zijn net uit de trein gestapt in L’Argentière-La Bessée, zetten onze spullen neer in onze accommodatie en haasten ons om de benodigde uitrusting te huren. Na de onmisbare veiligheidsbriefing gaan we naar de openingsavond. De sfeer is goed, het ijs is snel gebroken. We vinden het geweldig!
Tweede dag: nu wordt het serieus met onze eerste kennismaking met ijsklimmen. Ik geef toe dat ik een beetje zenuwachtig ben in de shuttlebus die ons naar de workshop brengt. Camille en Étienne blijven maar kletsen en dom lachen, wat bewijst dat ook zij nerveus zijn. Maar dat zullen ze nooit toegeven. Dankzij onze twee geweldige gidsen kruipen we moeiteloos in de huid van beginnende klimmers.
We zijn helemaal opgewonden over onze eerste stappen op het ijs met stijgijzers en onze eerste slagen met de ijsbijl. Ook al is het koud, de sfeer is zo ongelooflijk dat we het niet eens merken. Het ijs is fascinerend: het schittert in blauwachtige tinten, straalt als duizend sterren en is nu eens glad, dan weer scherp. Het is een waar genot! En eerlijk gezegd overtuigt deze eerste ervaring ons alle drie ervan dat ijsklimmen niet onbereikbaar is… op voorwaarde dat je uitstekende begeleiding hebt.
De rest van het verblijf vliegt voorbij. We zetten onze kennismaking met ijsklimmen voort en proberen dry-tooling uit. Camille en ik maken kennis met toerskiën, terwijl Étienne, met sneeuwschoenen aan, de trapper uithangt. Ook onze avonden zijn goed gevuld met concerten, films en discussies. Ik heb maar één spijt: dat ik geen tijd heb gehad om mee te doen aan de workshop ijsdansen. Dansen met de elementen, daar droom ik van!
Vier dagen buiten de tijd lopen ten einde. De dagen zijn in een razend tempo voorbijgevlogen, vol vreugde. Het is alweer tijd om de terugweg in te slaan, met het hoofd vol heerlijke, ijskoude herinneringen en een glimlach die op mijn lippen blijft hangen.
Eén dag ijsklimmen, en je bent voor altijd verslaafd aan ijsklimmen
In de trein op de terugweg zijn we het alle drie eens. We moeten absoluut op deze manier doorgaan en voor het einde van de winter een cursus ijsklimmen vinden. Verschillende lokale professionals bieden deze het hele seizoen aan. We hebben er een paar ontmoet tijdens ons verblijf in het Pays des Écrins. We moeten onze agenda’s op elkaar afstemmen, maar één ding is zeker: over een paar weken komen we terug naar dit gebied in de Hautes-Alpes dat ons zo goed is bevallen.

“Ik kijk ernaar uit om weer op het ijs te staan en die onvergelijkbare sensaties te beleven die het me heeft bezorgd.”




