Skigebied Pelvoux-Vallouise: geweldig skiën in het Écrins-gebergte
Micro-avontuur: alpineskiën en freeriden in het Écrins-gebergte
Al vanaf maandag voorspelden de weersvoorspellingen stralend weer voor het komende weekend. Meer hadden Émilie, Jocelyn, Patti en ik niet nodig om een lang weekend wintersport te plannen in ons favoriete skigebied in de Hautes-Alpes. Na een rit van amper een paar uur waren we al in Pelvoux-Vallouise, een skigebied in het Nationaal Park Les Écrins. Begin januari jeukten onze ski’s al om de piste op te gaan.
Weerzien met het skigebied Pelvoux-Vallouise
Hoewel we sportief zijn, laat onze fysieke voorbereiding op het alpineskiën te wensen over. We hebben al enkele maanden niet meer geskied. Nadat we onze uitrusting hebben gehuurd en onze skipassen hebben gekocht (voor een zacht prijsje!), nemen we de stoeltjeslift van Préron en laten we het uitgestrekte beginnersgebied achter ons, waar kinderen en volwassenen hun eerste glijbewegingen maken onder begeleiding van hun skilerares. We stijgen omhoog tussen de lariksen, majestueuze naaldbomen die typisch zijn voor de regio. Opgetogen door de lokroep van de toppen stappen we direct over op de tweede stoeltjeslift, die van La Crête, die ons op de top van het skigebied brengt, op 2.300 meter hoogte.
Het uitzicht van daarboven is betoverend: we hebben het gevoel dat we uitkijken over alle bergen in de omgeving… of bijna, want de Pelvoux, met zijn hoogte van 3.943 m, steekt ruim boven ons uit.
Opwarmen op de pistes
We volgen de rode piste van La Crête, die begint op een brede, zonovergoten helling. Het is heerlijk om weer het gevoel van glijden te ervaren! Na een paar opwarmpistes op zowel de hellingen van Pelvoux als die van Puy Aillaud, voelen we dat onze benen klaar zijn om een stapje verder te gaan. We gaan richting de zwarte piste, La Combe du Loup. Dit is een prachtige afdaling tussen de lariksen en de meest uitdagende piste van het skigebied.
In dit skigebied in het Nationaal Park Écrins is geweldig skiën gegarandeerd! Onze benen beginnen warm te worden… We keren via een blauwe piste terug naar de voet van de piste en merken dat we moe beginnen te worden. We moeten energie sparen voor morgen.
Skigebied Pelvoux-Vallouise, het paradijs voor freeriders
Zonder de geprepareerde pistes te verwaarlozen, hebben we zin in freeriden. Van alle skigebieden in de Hautes-Alpes en zelfs daarbuiten staat Pelvoux-Vallouise bekend als een freeride-hotspot: daar willen we bij zijn! We bereiden onze tochten buiten de pistes zorgvuldig voor. We raadplegen het lawineverslag en de informatie van het skigebied. Tot slot informeren we ons bij betrouwbare bronnen. Je laten begeleiden door een professional is trouwens de beste optie voor maximale veiligheid.
Uitgerust met een lawinepieper*, een schep en een sonde glijden we van prachtige poedersneeuwhellingen af. We glijden over de ongerepte sneeuw en vermaken ons tussen de bomen. De reputatie van dit skigebied in de Hautes-Alpes is terecht: de sneeuwkwaliteit is uitzonderlijk. We beleven momenten van intense vrijheid en hebben het gevoel dat we over de sneeuw vliegen.
Een blauwe lucht, lichte sneeuw, de frisse buitenlucht: unieke en onvergelijkbare momenten, vooral als je ze met vrienden deelt. De sfeer is vrolijk!
* Detector voor lawineslachtoffers
Tussen twee afdalingen door moet je weer energie opdoen
Het skigebied Pelvoux-Vallouise heeft op de top van het gebied een zelfbedieningsrestaurant ingericht. Er zijn plancha’s, stoelen, tafels en ligstoelen beschikbaar. Samen met mijn drie vrienden kopen we de benodigde ingrediënten bij lokale producenten en winkels en testen we het concept: een echte aanrader! Je maaltijd bereiden en ervan genieten met uitzicht op het grandioze panorama van het Écrins-gebergte is een betoverende onderbreking.
Omdat we er graag van genieten om bediend te worden (ja, zo zijn we nu eenmaal!), lunchen we ook op het terras van het bergrestaurant van Préron. We vinden de sfeer zo gezellig dat we er nog eens teruggaan om iets te drinken. Ook het skigebied zelf weet ons te verwennen met het bar-restaurant Les Lauzières, dat uitkijkt op de pistes. Daar wachten Jocelyn en ik de anderen op de laatste dag op, te moe om verder te gaan…
Wat een heerlijke vermoeidheid!
Ja, we komen moe terug van ons verlengd weekend in het skioord Pelvoux-Vallouise. Maar het is een ‘goede vermoeidheid’, zoals men zegt. Na een verkwikkende nachtrust zullen we ons dagenlang vol energie voelen.
