Een tijdloze avond met vrienden

Home Mijn verlangen om Mijn verlangen naar de bergen Een tijdloze avond met vrienden

Na een lange werkdag vertrekken we dus richting de Faravel-hut. Eerst moeten we onze bivakzakken ophalen, die we de dag ervoor al hadden klaargemaakt, en die in de kofferbak gooien om vervolgens richting het Freissinières-dal te rijden. De overvloedige sneeuw heeft de vallei in zijn greep en zorgt ervoor dat we op de winterparkeerplaats kunnen parkeren, vóór de beruchte lawine die elke winter de weg afsluit. We eten een hapje, trekken met tegenzin onze sportschoenen uit en gaan op ski’s op weg naar onze schuilplaats voor de nacht: de Faravel-hut.

De Hemelvaart

Het aanvankelijk vlakke pad komt uit bij de zomerparkeerplaats, waarna we aan onze klim naar Dormillouse beginnen. Voordat we het gehucht bereiken, slaan we linksaf richting het meer van Palluel. Onder het bladerdak van de dennenbomen blijft de sneeuw vers en zacht, en terwijl we de sporen van hazen en vossen volgen, komen we bij een sneeuwbrug waarmee we de bergbeek kunnen oversteken.

Zodra we het bos achter ons hebben gelaten, kunnen we onder de sneeuwlaag de uitgestrektheid van het Palluel-meer ontwaren. Vervolgens trekken we noordwaarts om een bergpas te beklimmen en zo de Faravel-hut te bereiken.

• Hut: een rustieke, eenvoudige schuilplaats die bestaat uit een dak. Een dak om beschutting te bieden tegen de kou, de wind en de elementen.

In de winter zijn de temperaturen laag en ligt er overal sneeuw. Om de nacht door te brengen, is het daarom belangrijk om je tegen de kou en de vochtigheid te beschermen. De hut van Faravel belichaamt het idee van een toevluchtsoord voor iedereen die zich tot in de diepste uithoeken van de vallei waagt. In de winter is alleen de toegang tot de zolder onder het dak open. Vroeger was dit de schuur, waar het graan te drogen werd gelegd. Een paar dekens, een hangende tafel en twee banken, met in het midden een zonnedouche: de plek is spartaans maar gastvrij.

We zetten water op onze kooktoestellen om onze gevriesdroogde maaltijden te bereiden. Een paar stukjes chocolade en een kopje kruidenthee later is de nacht helder, rustig en bezaaid met sterren, en al snel vallen we in slaap, warm ingepakt in onze donzen slaapzakken, met onze ogen dicht.

De volgende dag verloopt de terugkeer naar de parkeerplaats vlekkeloos. We doen onze stijgvellen aan om naar Dormillouse te gaan, en dankzij de paar bochten in de afdaling die ons daarheen leiden, kunnen we genieten van de laatste verse sneeuw in een noordhelling. Bij aankomst bij de auto genieten we nog even na van dit moment buiten de tijd, ver weg van het verkeer, het getoeter, het boodschappenlijstje en de dagelijkse beslommeringen.